Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Księga Hioba - streszczenie - strona 2

Hiob, zasługuje pewnie na jeszcze większe potępienie, niż otrzymał do tej pory. Słysząc to, Hiob wpada w gniew, uważa rady przyjaciół za bezużyteczne, ponieważ wie, że nie popełnił żadnego występku przeciw Bogu.

Nieszczęsny sługa Boży rozważa relację, jaka łączy człowieka ze Stwórcą. Zastanawia się, dlaczego Bóg osądza ludzi za ich błędy, jeżeli może wpływać na ich decyzje i zachowanie. Uważa, że myśli i plan Boga są dla ludzi niemożliwe do odczytania i zrozumienia, więc ludzie nie wiedzą, jak tak naprawdę powinni postępować. Jest także świadom, że Boga nie można oszukać pięknymi słowami. Dochodzi do wniosku, że nie jest wystarczająco mądry, by rozumieć zamysł Boga i chciałby, by ktoś mógł pomóc mu porozmawiać ze Stwórcą, albo by Bóg zesłał go już do krainy zmarłych i skrócił jego cierpienie na ziemi.

Przyjaciele Hioba są oburzeni jego rozmyślaniami, uważają, że nie ma on właściwego szacunku do Boga. Wciąż namawiają cierpiącego do skruchy, ten odpowiada w końcu, że nawet jeżeli zrobił coś złego, to jest to jego własna sprawa. Mówi, że w Niebie na pewno jest ktoś, kto poświadczy o jego niewinności. W końcu wpada w gniew i rozpacza nad niesprawiedliwością, jaka go dotknęła - ludzie niegodziwi żyją w szczęściu, zaś on i inni niewinni cierpią. Hiob pragnie porozmawiać z Bogiem, ale nie wie, gdzie Go znaleźć. Milczący dotąd Elihu, inny przyjaciel Hioba, mówi, że Bóg komunikuje się z ludźmi na dwa sposoby: przez wizje lub cierpienie, które pozwala cierpiącemu zrozumieć Boże miłosierdzie, kiedy człowiek zdrowieje. Uważa też, że słowa Hioba świadczą o jego buncie przeciwko Bogu.

Rozmowy ludzi przerywa Głos Boga, który zadaje Hiobowi pytania ujawniające, jak mało człowiek wie o stworzeniu, i jak wielką potęgę posiada Bóg. Stworzyciel opowiada o tym, co stworzył, także o dwu bestiach