Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Księga Hioba - Różne rodzaje cierpienia w literaturze - wypracowanie

Motyw cierpienia występował w literaturze od starożytności, tak jak i cierpienie było elementem egzystencji człowieczej od zarania dziejów. Przyjmowało ono różne odmiany i wynikało z wielu przyczyn, niezmiennie jednak czyniąc życie człowieka nieznośnym, czasem nawet do tego stopnia, że cierpiący człowiek pragnął śmierci, by szybciej zaznać wytchnienia. Bywało jednak, że człowiek skazywał się na cierpienie dobrowolnie, aby poświęcić się dla innych ludzi. Problem ten jest więc złożony, a ja spróbuję dokonać jego charakterystyki na kilku przykładach.

Prawdopodobnie najstarszą w kulturze europejskiej opowieścią poruszającą ten temat, jest mit o tytanie Prometeuszu. Stworzył on ludzi z gliny, łez i ognia niebieskiego, a widząc, iż nowe istoty są słabe i bezbronne, otoczył je opieką i nauczył przydatnych do przetrwania rzeczy. Świadomie wystąpił przeciwko bogom Olimpu - po raz pierwszy kiedy skradł ogień, by podarować go ludziom i po raz drugi, kiedy przechytrzył Zeusa, sprawiając, że ludzie odtąd składać będą bogom w ofierze tłuszcz i kości zwierząt, zamiast mięsa. Tytan został ukarany bardzo surowo: przykuto go do skały Kaukazu i każdego dnia nadlatywał tam wygłodniały orzeł, który wyszarpywał wątrobę Prometeusza. Cierpienie opiekuna ludzkości było niewypowiedziane, ale przez swą nieśmiertelność było także wieczne – jego wątroba odrastała każdego dnia. Przeżywał więc cierpienie bez końca.

Bohater mitu buntując się skazał samego siebie na cierpienie, jednak zrobił to w imię dobra człowieka. Jego cierpienie stało się inspiracją dla wielu twórców, tworząc postawę zwaną „prometeizmem”, cechującą się dobrowolnym poświęceniem w imię dobra jakiejś grupy. Prometeusz cierpi, ale robi to dla całej ludzkości.

Jednym z najważniejszych utworów literackich dla wszystkich chrześcijan i wyznawców